Bin yıldan uzun bir gecenin bestesidir bu,
Bin yıl sürecek zannedilen kar sesidir bu.

Bir kuytu manastırda dualar gibi gamlı,
Yüzlerce ağızdan koro halinde devamlı; 

Bir erganun ahengi yayılmakta derinden,
Duydumsa da zevk almadım Islav kederinden. 

Zihnim bu şehirden, bu devirden çok uzakta,
Tanburi Cemil Bey çalıyor eski plâkta. 

Birdenbire mes`udum işitmek hevesiyle,
Gönlüm dolu İstanbul`un en özlü sesiyle.

Sandım ki uzaklaştı yağan kar ve karanlık.
Uykumda bütün bir gece Körfez`deyim artık.

Yahya Kemal BEYATLI
(1927 Varşova)